فارسی
دوشنبه 30 بهمن 1396 - الاثنين 3 جمادى الثاني 1439

ترجمه مفاتيح الجنان، ص: 1

مقدمه‏

بسمه تعالى‏

واقعيتى كه در تمام شئون ذرّه ذرّه اجسام و عناصر و موجودات عالم طبيعت و كشور غيب و شهود حكومت دارد و از اين راه تمام موجودات هستى، از مبدأ آفرينش در دو مرحله مادى و معنوى به دريافت فيوضات در حد نياز خود نائل مى‏شوند، دعاست.

اگر دعا نبود ادامه حيات مهمانان، هستى امكان نداشت، كه موجوديّت تمام موجودات و ظهور همه كائنات و وجود تمام عالميان از بركت دعاست.

دعاء عامل باعظمتى براى رساندن فيض از منبع لطف به تمام جهانيان است.

شيوه تربيتى ائمه اطهار عليهم السلام بر اين امر بوده است كه دوستان و ياران و اصحاب خود را با دعا و طريقه ارتباط با حضرت حق آشنا نموده و در غالب عاليترين مضامين با كلمات و جملات نورانى خود، طريقه ارتباط عبد با مولى را تعليم فرمودند و علاوه بر آن عاليترين مفاهيم عرشى تربيتي را براى جامعه بشرى ترسيم مى‏نمودند و عالمان ربانى با گردآورى ادعيه، در اين رسالت عظيم سهم بسزائى را ايفاء نموده‏اند.

در اين ميان، كتاب باعظمت مفاتيح الجنان تأليف عالم خبير ثقة المحدثين مرحوم حاج شيخ عباس قمى اعلى اللّه مقامه الشريف جايگاه ويژه‏اى را در ميان مؤمنان پيدا نموده و خلوص نيّت آن عالم ربانى موجب گشته كه اين اثر ارزشمند، عامل اتصال بسيارى از محبان با محبوب حقيقى شود.

انديشمند محقق حضرت استاد حسين انصاريان مد ظله العالى جهت ارائه هرچه بهتر اين اثر در راستاى ترويج فرهنگ غنى اهلبيت عصمت و طهارت عليهم السلام، اقدام به ترجمه اين اثر گرانمايه نمودند. معظم له در خلال ترجمه به اين نتيجه رسيدند كه براى سهولت فهم همگان اقدام به بازنويسى متن فارسى مفاتيح نمايند. اين اثر حاصل زحمات طاقت فرساى معظم له مى‏باشد كه به برخى از ويژگيهاى آن نسبت به ديگر ترجمه‏هاى مفاتيح و نسخ موجود اشاره مى‏شود:

ترجمه دقيق و روان از متن عربى با ملاحظه نكات دقيق علمى ادعيه‏

كارآمد كردن متن فارسى با تغيير شيوه نگارش‏

تقديم فضائل سور بر متن سوره‏

تقديم دعاى روز شنبه در ايام هفته‏

تنظيم ادعيه و اعمال شبهاى ماه مبارك رمضان به ترتيب زمان‏

درج باقيات الصالحات با ترجمه در انتهاى كتاب‏

توضيح اسامى مورد نياز كه به صورت اشاره آمده بوده است‏

ذكر آدرس آيات‏

نقل نسخه بدل در داخل گيومه‏

ذكر ارجاعات مرحوم حاج شيخ عباس قمى با شماره صفحه‏

كتابت جديد متن و ترجمه‏

در پايان از كليه عزيزانى كه در نشر اين اثر ما را يارى نموده‏اند كمال تشكر را داريم‏

مركز علمى تحقيقاتى دار العرفان‏

يك‏

پيش‏گفتار

دعا، راز و نياز نيازمند با حضرت بى‏نياز، و مناجات عاشقانه تهى‏دست با خداى بى‏انباز، و سخن گفتن عبد با زبان آشكار و نهان، با مولاى سبب‏ساز، و نهايتا درخواست فقيرى ضعيف از توانمندى غنى است.

دعا، درخواست خير دنيا و آخرت از منبع كمالات، و چشمه فيوضات، و جامع اسماء و صفات است.

دعا، ناله پرسوز عاشق به پيشگاه معشوق، و اظهار حاجت به درگاه محبوب، و اميد به يافتن مطلوب، و زمينه‏ساز رسيدن به مقصود است.

دعا، سئوال مسكين از مالك وجود، و گدايى مستكين از عالم غيب و شهود، و اعلام نياز ناتوان به تواناست.

دعا، اتصال بى‏نوا به توانگر، بر خاك نشستن ذليل در پيشگاه عزيز و ناتوان در محضر نيرومند، و عبد در برابر حق و نيستى مقابل هستى و حقير در آستانه كبير، و محدود در حضور نامحدود است.

دعا، عبادتى بس گران، عملى فوق‏العاده باارزش، كارى بسيار استوار، روشى نيكو، منشى والا، و كوششى الهى و انسانى است.

دعا، اتصال بى‏نهايت كوچك، به بى‏نهايت بزرگ، ارتباط مخلوق با خالق، عامل درمان روح، علاج نفس، شفاى قلب، سلامت تن، نورانيت عقل، و نشانه شخصيت ملكوتى انسان است.

دعا، براساس روايات، برترين عبادت، نردبان سعادت، علّت سلامت، و محبوب‏ترين كار در پيشگاه حضرت رب، و سلاح مؤمن، ستون دين، و نور آسمان‏ها و زمين است.

دعا، كليد كاميابى، راه رهايى، فزونى‏بخش روزى، اسلحه پيامبران، بر گرداننده قضا و قدر، سبب جلب رحمت حق، وسيله آمرزش، دروازه توبه، مايه جوشش فيوضات الهيه و درمان دردهاى فكرى و درونى و جسمى است. «1» دعا، عملى الهى، تكليفى اسلامى، عبادتى كم‏نظير، حقيقتى بى‏قرين، دوست همه ايام به ويژه زمان گرفتارى، يار و مددكار

______________________________
(1) اصول كافى ج 2 ص 339- 341